Zdecydowanie mamy właśnie sezon na wystawy „blisko od domu”, więc ostatni piątek spędziłam na kolejnej krajówce psów myśliwskich, tym razem organizowanej przez O/Legnica. Na ten totalnie upalny dzień, w którym temperatura w cieniu dochodziła do 37 °C, zgłosiło się sześć charcików włoskich, w tym nasza trójka. W dorosłej klasie pierwszy raz wystawiłam Vienia, który otrzymał CWC i zaczął championat Polski. Viens to pies dość niezależny i mający własny pomysł na życie, dlatego wystawy nie są jego żywiołem i cieszy mnie, że radzi sobie na nich co raz lepiej. Przy okazji nabierając doświadczenia w ringu zrobił uprawnienia reproduktora i może spokojnie posiedzieć teraz w domu nabierając dojrzałości i masy, bo do skończenia championatu wg zasad musimy odczekać i tak minimum pół roku. Kolejny raz na wystawę pojechał też Lungo, który z kolei bardzo polubił nasze wspólne wyjazdy i naprawdę dobrze się pokazuje dostając sporo pozytywnych komentarzy od sędziów. Tym razem także przypadł do gustu sędzi i najpierw został Najlepszym Psem, a potem Zwycięzcą Rasy. Z ogromną przyjemnością kolejny raz wyszłam też w ring z Muszką – weteranką. To ile radości daje mi bycie z nią w ringu jest po prostu nie do opisania i chociaż z wiekiem na pewno uleciało z Muchy troszkę entuzjazmu to jednak jej spokój i ogromny profesjonalizm pozwala mi czerpać czystą przyjemność z bycia razem z nią. W małym ringu otrzymała oczywiście tytuł Najlepszego Weterana, ale to co naprawdę wywołało uśmiech to finały. Trochę obawiałam się jak nasza czarna Mucha poradzi sobie w słońcu, bo niestety cały ring honorowy był totalną patelnią, a jej umaszczenie nie ułatwia sprawy. No, ale jednak Mucha to Mucha i nie dała po sobie poznać żadnego zmęczenia wędrując na najwyższe podium BEST IN SHOW Veteran w dość licznej stawce! Na dokładkę Lungo równie dobrze pokazał się w wielkim ringu i ulokował się na czwartej lokacie Zwycięzcy Grupy.

Na tej wystawie miałam też ogromną przyjemność pokazać Goldenkę (Novatica GOLD RUSH FOR KOLOSEUM), która na wystawę przyjechała z Kasią i Miłoszem. Oczywiście Goldusię widuję regularnie dzięki czemu nigdy nie urwała się nasza „rodzona” więź i dzielny maluch wytuptał sobie przepiękny opis kradnąc serce pani sędzi. Na deser dołożyła jeszcze BEST IN SHOW Minor Puppy III w finałowym ringu i tak też już drugi dzieciak z miotu G3 zgarnia lokatę na podium debiutując na wystawie.
Sędziowali: Lucyna Seidel, Angelika Sokołowska, Piotr Król

W ostatni weekend znowu wyskoczyłam na wystawę, tym razem była to Krajowa Wystawa Psów Myśliwskich w Jeleniej Górze, gdzie spotkało się 7 charcików (czeskie oraz nasze). Zabrałam ze sobą dwóch chłopaków Vienia i Lungo, oraz reprezentantkę naszego najmłodszego pokolenia – Glossy (córkę Sagi z wiosennego miotu). Pod dość surową i szczegółową oceną sędziego z Czech, obaj chłopcy byli pierwsi z oceną doskonałą, jednak to Lungo zyskał w oczach sędziego najwięcej uznania i z pięknym opisem wybiegał sobie Zwycięstwo Rasy. Największą radochą było dla mnie jednak wystawienie debiutującej Glossy, której sędzia poświęcił bardzo dużo czasu i oprócz tytułu Najlepszego Młodszego Szczenięcia w Rasie, Gloska wybiegała na finałach także III lokatę na BISach! Myślę, że to całkiem fajny debiut dla tej młodziutkiej charciczki, z którą wiążemy w przyszłości spore nadzieje.

Na tej wystawie Viens skończył uprawnienia hodowlane i dołączył do grona naszych reproduktorów.
Sędziowali: Dalibor Smékal, Bogusława Szydłowicz-Polańczyk

Minione tygodnie to pasmo wystawowych sukcesów naszego młodego pokolenia. Podczas, gdy w domowym przedszkolu dyżurował Łukasz, ja spędziłam cały weekend na wyjazdach. W sobotę pojechałam na specjalistyczną wystawę do Wrocławia. Bardzo lubię te wystawy, jest to stosunkowo niedaleko od nas, fajny teren, dobra atmosfera i co najważniejsze – sędziują tam hodowcy chartów, których opinia jest dla nas tą najcenniejszą. Wśród 11 charcików z Polski i Niemiec pokazałam naszą szarą trójkę. W dorosłej klasie debiutował Lungo, który wygrał klasę I/2 i otrzymał pierwsze CWC do dorosłego championatu. W młodzieży po raz pierwszy wystawiłam naszego francuskiego importa Vienia, dla którego największym problemem był padający nieustannie deszcz, coś czego Vienio absolutnie nie cierpi. W związku z jego opornym poruszaniem się po mokrej trawie otrzymał ocenę doskonałą z drugą lokatą. Prawdziwym „czarnym koniem” okazała się jednak znowu mała Verenka. W klasie pośredniej otrzymała CWC, potem wygrała porównanie o Najlepszą Suczkę, a na koniec to właśnie ona została wybrana na Zwycięzcę Rasy. Prawdziwym zwieńczeniem tego dnia były jednak finały. Najpierw postanowiłam pokazać Verenkę i Lungo w konkurencji o najlepszą parę, których zgłosiło się ponad 10. Trochę obawiałam się ich występu razem, bo nigdy nawet nie ćwiczyliśmy takiej opcji, ale pójście na żywioł okazało się dobrym pomysłem, bo nasze maluchy kupiły sobie uwagę sędzi z Wielkiej Brytanii i zostały wybrane na drugą Najlepszą Parę Wystawy. Ostatnią, najważniejszą konkurencją tego dnia było oczywiście BEST IN SHOW, czyli wybór najlepszych psów całej wystawy z wszystkich ras chartów i tu nasza Verenka wybiegała sobie III lokatę BIS. Po samym wyborze była chwila na rozmowy z sędziami, których Verka kupiła swoją lekkością i delikatnością połączoną z pewnym siebie charakterem. Usłyszałam wiele miłych słów pod adresem naszych charcików i pracy hodowlanej jaką włożyliśmy w ich wyhodowanie. Verka to piąte pokolenie urodzone w naszej hodowli, a przez wszystkie te generacje pielęgnujemy kilka ważnych dla mnie cech – są to charciki niewielkie, ale solidnie zbudowane, o lekkim ruchu i dobrej psychice.

W niedzielę wyskoczyłam jeszcze na wystawę międzynarodową do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie zgłosiłam tylko chłopaków – ponownie Lungo wygrał klasę I/2 i oprócz CWC załapał się też na Res.CACIB, zyskując piękny opis i w sumie nie mamy pojęcia dlaczego przegrał w ostatnim porównaniu, bo żadnego słowa komentarza czy uzasadnienia nie otrzymaliśmy. Vienio znowu w ulewnym deszczu otrzymał kolejną ocenę doskonałą do uprawnień hodowlanych i zyskał jakieś nowe doświadczenie.
Sędziowali: Aleksandra Lubaszka, Ann Snelgrove (GB), Tibor Havelka (SK)

Nie ma co ukrywać, że ostatnio pogoda jest trochę mało letnia (chyba nigdy nie wystawiałam psów w lipcu ubrana w długie spodnie i grubą marynarkę), w oba dni było raczej chłodno, mokro i jesiennie, w sobotę od rana padało, a na występ charcików jeszcze bardziej się wzmogło, chociaż przynajmniej końcówka finałów była już bardziej sucha. W niedzielę lało już prawie cały dzień, a ringi były błotnym lodowiskiem, na którym żadne psy nie chciały za bardzo chodzić, a bieganie groziło skręceniem kostki. Mimo to daliśmy jakoś radę, charciki starały się jak umiały i tak też dajemy im (i sobie) chwilkę oddechu, końcówkę lipca spędzamy na spokojnie w domu wydając nowym właścicielom kolejne dzieciaki, a na ring wracamy znowu w sierpniu.

Ostatnie tygodnie upłynęły nam na opiece nad maluchami, wyprawianiu starszych miotów do nowych domów, a w międzyczasie zaliczaniu wyjazdów wystawowych. W tej chwili za cel obraliśmy sobie prezentowanie naszego najmłodszego pokolenia, przyszedł najwyższy czas na zrobienie dla nich uprawnień hodowlanych, a przy okazji wpadają im też pierwsze wystawowe tytuły. Dosłownie wciskając wyjazd pomiędzy wizyty nowych właścicieli odbierających nasze maluchy, udało mi się wybrać na wystawę do Wisły, gdzie pokazałam Lungo i Tormentę. Luniek czuje się na wystawach coraz lepiej, zaczyna pięknie współpracować i ma kilka naprawdę świetnych punktów w swojej prezentacji. W moich oczach jest to pies o nienagannej budowie, bardzo bliski mojego ideału, w wielu detalach przywodzi mi na myśl swojego wspaniałego dziadka Duszka, ale ze znacznie poprawionym kształtem głowy, dłuższą szyją i ogonem. W domu Lungo jest też aniołem z charakteru, to pies o jakim od dawna marzyłam i cieszę się teraz, że został z nami, bo mamy już całkiem sporo planów na jego przyszłość hodowlaną. W Wiśle Lungo pokazał się idealnie, otrzymał kolejne Zwycięstwo Młodzieży, Najlepszego Juniora i BOS, a na finałach wybiegał sobie III Junior BEST IN SHOW, co dla charcika wcale nie jest tak częste. Na tej wystawie skończył też Młodzieżowy Championat Polski, a tym samym od następnej wystawy wskakujemy z nim do „dorosłej” klasy. W tym dniu wystawiłam także młodziutką Tormentę, która okazała się faworytką sędziego i tego dnia naprawdę „rozbiła bank”. Ta mała złota kruszyna otrzymała CWC, została Najlepszą Suką, a na koniec wygrała Zwycięstwo Rasy. Prawdziwe szaleństwo to był jej występ na finałach, gdzie wybiegała sobie Zwycięstwo Grupy i chociaż na BISie wpadła już w totalną dezorientację to i tak jestem z niej szalenie dumna. Mała Tormiczka kupuje sobie zainteresowanie swoimi pięknymi, dużymi oczami i posturą porcelanowej laleczki, do tego w ruchu jest bardzo lekka i sprężysta. W tym wielkim stylu zaczęliśmy z nią dorosły championat.
Sędzia: Piotr Król

W ostatni weekend znalazłam chwilę, żeby wyskoczyć na krajową wystawę do Jeleniej Góry z dwójką naszych młodych szaraków. Wszelkie wyjazdy to teraz ostatnie co przychodzi mi do głowy, ale mamy trochę rozpoczętych championatów, które chcieliśmy kontynuować. Nasza młodzież rośnie, a czas leci nieubłaganie dlatego na lato zaplanowaliśmy jeszcze kilka wypadów. Lungo otrzymał kolejne Zwycięstwo Młodzieży i tytuł Najlepszego Juniora, tym samym zakończył swoje uprawnienia hodowlane i niebawem będzie reproduktorem. Dla tego młodego psiaka to dopiero początek kariery, nadal pracuję nad jego energicznością, bo jest to pies bardzo spokojny i opanowany, co sprawia, że w ringu brakuje mu nieco werwy. Mam jednak nadzieję, że z czasem nabierze więcej entuzjazmu, by w pełni pokazać swój potencjał.

Po raz kolejny zaskoczyła mnie nasza mała gwiazdeczka Verenka, która zawsze wypada po prostu super. Jest niepozorną, drobną suczką, która jakimś sposobem kupuje sobie atencję sędziów i to właśnie ona kolejny raz została wybrana Zwycięzcą Rasy. Po drodze Verena otrzymała także kolejne CWC do championatu i tytuł Najlepszej Suki, a w finałach mimo upału dała z siebie wszystko i stanęła na III lokacie Zwycięzcy Grupy. Jesteśmy szczerze zachwyceni jak ta dzielna suczka radzi sobie w ringu i ilu fanów zbiera na kolejnych wystawach. Teraz pozostaje nam czekać aż minie jej regulaminowy czas do ukończenia tytułu, ale póki co planujemy jeszcze gdzieś ją pokazać.
Sędzia: Anna Kochan