17.12.2015 – Wzorzec FCI nr 200
(OBOWIĄZUJE OD 01.01.2016)
Tłumaczenie: Związek Kynologiczny w Polsce, aktualizacja: Renata Berlińska
CHARCIK WŁOSKI (Piccolo Levriero Italiano)
Kraj pochodzenia: Włochy.
Data publikacji obowiązującego wzorca: 13.11.2015
Przeznaczenie: Pies wyścigowy, nie podlega próbom pracy
Klasyfikacja FCI: Grupa 10: Charty, Sekcja 3: Charty krótkowłose
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Charcik włoski pochodzi od chartów niewielkich rozmiarów, które żyły w starożytnym Egipcie na dworze faraonów. Poprzez Lakonię (Grecja), z której pochodzą liczne wyobrażenia na wazach, rasa trafiła V wieku przed naszą erą do Włoch. Jej największy rozwój przypadł na okres Renesansu na dworach magnackich. Nierzadko można odnaleźć charciki włoskie przedstawiane na obrazach największych włoskich i zagranicznych mistrzów tej epoki.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pies smukłej budowy, o kwadratowej sylwetce. Mimo niewielkich rozmiarów w każdym szczególe stanowi miniaturę charta, będąc kwintesencją wyrafinowania, elegancji, wdzięku i szyku..
WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia jest równa lub nieznacznie mniejsza od wysokości w kłębie. Długość czaszki równa jest połowie długości głowy. Długość głowy może stanowić do 40% wysokości w kłębie.
ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Żywy, czuły i łagodny.
GŁOWA: Wydłużona i wąska.
MÓZGOCZASZKA: czaszka płaska, linie profilu równoległe, o lekko zaokrąglonych bokach. Długość czaszki jest równa połowie długości głowy. Okolica podoczodołowa o wyraźnej rzeźbie. Umięśnienie
głowy subtelne, łuki nadoczne wyraźne, guz potyliczny niewydatny, bruzda czołowa słabo zaznaczona.
Stop: bardzo słabo zaznaczony
TWARZOCZASZKA:
Nos: Ciemny, pożądany czarny, o dobrze rozwartych nozdrzach.
Kufa: Zwężająca się ku końcowi.
Wargi: Cienkie, napięte, o bardzo ciemno pigmentowanych brzegach.
Szczęki/Uzębienie: Szczęki wydłużone, siekacze ustawione w regularny łuk, mocne w stosunku do wielkości psa. Uzębienie zdrowe i kompletne, osadzone prostopadle do szczęk. Zgryz nożycowy.
Policzki: Suche.
Oczy: Duże, okrągławe, wyraziste, osadzone podczołowo, nie osadzone nazbyt głęboko ani wyłupiaste. Tęczówki ciemne, powieki pigmentowane.
Uszy: Osadzone bardzo wysoko, małe, o delikatnej chrząstce, złożone i noszone do tyłu na karku oraz górnej części szyi. Gdy pies ma napiętą uwagę, nasada ucha unosi się, a uszy skierowane są poziomo na boki, jakby unosząc się w powietrzu lub tworząc kształt śmigiełka
(ang. „flying ears”, „propeller ears”)
SZYJA: W kształcie ściętego stożka, muskularna, sucha, bez podgardla. Linia górna lekko łukowata i załamana u nasady w kierunku kłębu. Linia dolna lekko wypukła. Długość szyi jest równa długości głowy
TUŁÓW: Długość tułowia jest równa lub nieznacznie mniejsza od wysokości w kłębie.
Linia górna: prosta, lekko wysklepiona w okolicy grzbietowo-lędźwiowej. Wysklepienie lędźwi harmonijnie przechodzi w linię zadu.
Kłąb: Dość wyraźnie zaznaczony, szczyty łopatek znajdują się blisko siebie.
Grzbiet: Prosty, dobrze umięśniony.
Lędźwie: Lekko wysklepione.
Zad: Bardzo spadzisty, szeroki i umięśniony.
Klatka piersiowa: Wąska, mocna, ale elegancko ukształtowana, o lekko wysklepionych żebrach. Głęboka, sięgająca do łokci.
Linia dolna i brzuch: Łuk mostka jest dość krótki i wyraźnie zaznaczony, linia dolna wznosi się niezbyt ostro ku brzuchowi.
OGON: Nisko osadzony, cienki nawet u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi, pokryty krótkim włosem. Noszony jest nisko i prosto do połowy długości, a następnie zawija się ku górze. Wyprostowany powinien sięgać do stawu skokowego.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE
Wygląd ogólny: W całości proste, pionowe, o suchym umięśnieniu.
Łopatki: O bardzo lekkim nachyleniu i dobrze rozwiniętych, długich, suchych i wyraźnie zarysowanych mięśniach
Ramiona: Ustawione równolegle do płaszczyzny pośrodkowej tułowia, nieco dłuższe od łopatek. Kąt w stawie barkowym bardzo rozwarty.
Łokcie: Nie odstające ani wciśnięte.
Przedramiona: Proste, o kośćcu delikatnym, płaskim i suchym; widziane z przodu i boku ustawione idealnie pionowo. Na odcinku od nadgarstka do łokcia widoczna wyraźna bruzda.
Odległość od podłoża do łokcia powinna być nieznacznie większa niż od łokcia do kłębu.
Śródręcza: Suche, oglądane z profilu lekko nachylone.
Łapy: Prawie owalne. Małe o zwartych i dobrze wysklepionych palcach. Poduszki niewielkie, dobrze pigmentowane. Pazury czarne lub ciemne, stosownie do umaszczenia i koloru łap, na których tolerowane są białe znaczenia
KOŃCZYNY TYLNE
Wygląd ogólny: Dobrze kątowane. Oglądane z tyłu proste i równoległe.
Uda: Długie, suche, niezbyt rozbudowane, z wyraźnie widocznym rysunkiem mięśni.
Kolana: silne i mocne
Podudzia: bardzo nachylone, o delikatnym kośćcu i wyraźnym rysunku mięśni. Nieco dłuższe niż uda.
Śródstopia: Oglądane z tyłu równoległe.
Łapy: Mniej owalne niż przednie. Palce zwarte i wysklepione, poduszki niewielkie, pazury pigmentowane tak jak u przednich łap.
CHODY: Kłus sprężysty, harmonijny, przestrzenny i nieco wysoki: przednie kończyny wyrzucane są daleko do przodu, z lekko wzniesionym śródręczem i ugiętymi nadgarstkami.
SKÓRA: Cienka, dobrze przylegająca na całym ciele, z wyjątkiem łokci, gdzie jest nieco mniej napięta.
SZATA:
Włos: Krótki, jedwabisty i delikatny na całym ciele, bez najmniejszego śladu pióra.
Umaszczenie: Jednolicie czarne, szare oraz izabelowate (jasnożółtawe, beżowe) we wszelkich możliwych odcieniach. Biel tolerowana jest wyłącznie na przedpiersiu i łapach.
WIELKOŚĆ i WAGA:
Wysokość w kłębie: psy i suki od 32 do 38 cm.
Masa ciała: psy i suki maksymalnie 5 kg
WADY: Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i komfort życia psa.
– Ciągły inochód
– Hackney
– Krok niski, krótki
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– Agresja lub wyraźna lękliwość.
– Każdy osobnik wykazujący wady budowy lub zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.
– Wyraźnie zbieżne lub rozbieżne linie profilu.
– Całkowity lub połowiczny brak pigmentacji nosa.
– Grzbiet nosa wklęsły lub wysklepiony.
– Przodozgryz lub tyłozgryz.
– Oko porcelanowe, całkowity brak pigmentacji powiek.
– Ogon noszony nad grzbietem, brak ogona lub ogon krótki ) zarówno wrodzony jak i nabyty).
– Umaszczenie wielobarwne; występowanie bieli poza klatką piersiową i łapami.
– Wielkość poniżej 32 cm lub powyżej 38 cm u obu płci.
UWAGA:
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny. Do hodowli mogą być użyte jedynie sprawne fizycznie i zdrowe psy, o budowie typowej dla rasy.
Wzorce w innych językach znajdziesz na oficjalnej stronie fci.be
źródło: www.zkwp.pl