W minioną sobotę w znanej czeskiej hodowli Gil-Endor na świat przyszedł pierwszy miot naszego Bunnego. O tym skojarzeniu rozmawiałyśmy z Heleną (właścicielką hodowli) już w pierwszej połowie zeszłego roku. Do eleganckiej i smukłej Galadriel, która odnosi świetne sukcesy wystawowe jej właścicielka poszukiwała niewielkiego, proporcjonalnego samca w czystym odcieniu umaszczenia i z doskonałej jakości sierścią. Cechy te odnalazła w naszym młodym reproduktorze, dla którego właśnie to krycie okazało się jego pierwszym. Galadriel to suczka, która wpada w oko, kibicowaliśmy jej od szczenięcia, jest to bowiem charcik w typie totalnie pasującym do naszej myśli hodowlanej. Nic więc dziwnego, że bardzo ucieszyliśmy się na wieść o potwierdzonej ciąży i razem z hodowczynią odliczaliśmy dni do porodu. Jak wielkie było nasze zaskoczenie, gdy zobaczyliśmy malutkie, nowonarodzone efekty naszej współpracy… Obok dwóch czarnych piesków na świat przyszła czarna suczka, z dużymi białymi znaczeniami w typie irlandzkim. Bunny nie posiada w ogóle białych znaczeń, Gala ma niewielką plamkę na piersi, a ich rodowód nie wskazuje na prawdopodobieństwo pojawienia się tak dużych obszarów bieli u szczenięcia, dlatego kompletnie nie spodziewałyśmy się wystąpienia takiego umaszczenia. Być może ta wyjątkowa cecha pochodzi ze szwedzkiej strony rodowodu dziadka tych maluchów, ale pewności oczywiście nie mamy. Obie z Heleną hodujemy z dużym szacunkiem do narzuconego standardu rasy i nie powołujemy celowo na świat miotów nieprawidłowo umaszczonych, natomiast muszę szczerze przyznać, że ten wyjątkowy maluszek od pierwszej chwili skradł moje serce i będę z ogromną ciekawością przyglądała się jej rozwojowi.

Od pewnego czasu korzystamy wraz z naszymi charcikami z kameralnej sali treningowej jaka została uruchomiona niecałe pół godziny jazdy samochodem od naszego domu. Jeszcze przed narodzinami naszych ostatnich miotów zaczęliśmy planować sobie zabieranie na salę także maluchów. Czekaliśmy oczywiście na odpowiedni wiek i szczepienie, aby w sobotnie przedpołudnie móc zarezerwować sobie czas na indywidualne zajęcia. Przed naszym treningiem małe charciki miały okazję spotkać dwie charcikowe i trzy ludzkie ciocie, z którymi szybko załapały świetny kontakt.

Po szybkim oswojeniu się z nowym miejscem dzieciaki były gotowe na rozpoczęcie „treningu”. Każdy maluch miał proste, kilkuminutowe serie ćwiczeń polegających na oswajaniu się z noszeniem ringówki (czy też smyczy), uczyliśmy się podążania za właścicielem, targetowania ręki i krótkich przejść na luźnej ringówce. Było oczywiście nagradzanie i odpoczynek, a potem jeszcze szybkie przećwiczenie stania na stoliku co jest u nas rutyną i dla tych maluchów nie jest już nowością. Korzystając z okazji zrobiliśmy też wszystkim nowe fotki w stójce, uwieczniające ich ósmy tydzień życia. Z tego treningu nagraliśmy kilka filmików, gdzie skrótowo pokazujemy kolejne kroki do wykonania takiego treningu, filmy można obejrzeć na naszym instagramie. Myślę, że takie zajęcia wejdą na stałe do naszego kalendarza odchowu szczeniąt, sprawdziły się fajnie zarówno jako forma dodatkowej socjalizacji jak i dają możliwość przeprowadzenia ćwiczeń na obcej, ale bezpiecznej przestrzeni, bez typowych, domowych rozproszeń. Nowe foty znajdziecie na stronie miotu T2.

Alice to ostatnia suczka, której miot planowaliśmy na ten moment. Cała ciąża przebiegała w zasadzie wzorowo, ale życie lubi pisać własne scenariusze i nie wszystko poszło tak jakbyśmy sobie życzyli. W skutek komplikacji jakie pojawiły się u jednego z maluchów tuż przed porodem niestety udało nam się ocalić tylko jedno szczenię. Jak to czasem w hodowli bywa, mogło skończyć się to dużo gorzej, ale na całe szczęście Alicja czuje się świetnie, a my od kilku dni cieszymy się kolejną czarną jedynaczką jaka zawitała na świecie. Aksamitny krecik, o wadze urodzeniowej 198 g, stał się oczkiem w głowie swojej mamy i oczywiście naszym ogromnym powodem do radości. Nauczyliśmy się już, że trudniejsze momenty wpisane są w życie każdego hodowcy, a przejście przez nie pozwala bardziej doceniać każdy sukces i mieć pokorę przed tym na co nie mamy wpływu.

Po długich przemyśleniach dla silnej i charakternej Alicji wybraliśmy reproduktora o subtelniejszej budowie i zupełnie innym temperamencie, dodatkowo kilkakrotnie już przez nas sprawdzonego – Chłopczyka. Więcej o tym skojarzeniu przeczytacie na stronie miot W2. Na ten moment odpoczywamy chwilkę od stresu związanego z porodami, poświęcamy się odchowaniu dotychczasowych miotów i kilku nowym projektom jakie pojawiły się na horyzoncie w ostatnim czasie, ale powoli zapowiadamy, że w pełni wiosny znowu będzie się u nas działo. Po naszej krecikowej fali czarnych maluchów, wiosna i lato zapowiadają się kolorowo!

Nasz słodki jedynak właśnie skończył miesiąc. Pulchny jak pączek maluch od prawie dwóch tygodni ma już dwie „mamy” i przyszywane rodzeństwo, postanowiliśmy bowiem połączyć kojce dwóch miotów jak tylko wszystkie maluchy otworzyły oczy. Od pierwszych dni naszego słodziaka nazywamy Casperkiem i tak też pozostanie w jego nowym domu, ponieważ na tego chłopczyka od narodzin czeka nowa rodzina poza Polską. Oficjalnie Casper otrzymał francuskie imię nawiązując do pochodzenia jego rodziców i idealnie podkreślające jego wyjątkowość – UN SPÉCIAL.

Casperek rośnie na przebojowego i pełnego życia charcika, jest bardzo rezolutny i ciekawski, póki co nawet trochę nieustraszony i gadatliwy 😉 Bardzo cieszy nas fakt, że mogliśmy zapewnić mu towarzystwo innych szczeniąt, jeszcze przed otwarciem oczu przekładaliśmy małego do kojca z drugim miotem na kilka minut dziennie. W ten sposób poznał ich zapach, mógł ich dotknąć i przytulać się, dzięki czemu od pierwszych wspólnych chwil po połączeniu kojców wszystkie maluchy zaczęły traktować się jak rodzeństwo. Casper szybko zaczął się bawić i błyskawicznie ruszył jego rozwój, a jego mama „pozbywa” się nadmiaru mleka dokarmiając dzieci Ziri, których jest przecież aż piątka. W tej chwili cała rodzinka przeniesiona jest już do salonu, gdzie obie mamy wychowują dzieciaki wspólnie.