Zainteresowanie genetyką zwierząt towarzyszy mi w zasadzie już od czasu studiów, czyli od prawie 20 lat. Początkowo skomplikowane słownictwo i te wszystkie zależności wydawały mi się „nie do ogarnięcia”, ale po pewnym czasie wszystko zaczęło układać się w logiczną całość, a kolejne zagadnienia fascynowały i wciągały coraz głębiej. Od kilku lat regularnie poszerzam, systematyzuję i aktualizuję swoją wiedzę, poszukując nowinek, czytając artykuły o kolejnych odkryciach w tej dziedzinie i oczywiście biorąc udział w wielu szkoleniach. Mój top osób, z którymi na tematy kynologiczne mogę rozmawiać godzinami to oczywiście nie raz wspominana na blogu Katarzyna Adamus-Fiszer, prowadząca szkolenia z genetyki dla hodowców i pasjonatów psów. W genetyce fascynujące jest to, że nie można się jej po prostu nauczyć. To dziedzina na tyle „młoda”, że wciąż prężnie się rozwija, a każdy rok, każdy miesiąc, każdy dzień przynosi nam nowe tezy i odkrycia. Genetykę trzeba poczuć, pokochać i zrozumieć, że nie jest ona celem do osiągnięcia, a raczej ciągłym rozwojem. Z racji powyższego, uczestniczenie w kolejnych webinarach czy szkoleniach jest dla mnie naturalne i daje wiele satysfakcji, pomaga poukładać sobie w głowie to co już wiem i dowiedzieć się wiele nowych rzeczy. Czas więc na małe podsumowanie „kilku” nowych wykładów jakie przez okres wiosny i lata wysłuchałam dzięki Dogogen.
Wiosnę zaczęliśmy od rozważań jak rodowód łączy się z genetyką i co tak naprawdę możemy z niego wyczytać. Następnie w kwietniu omawialiśmy rodzaje testów genetycznych, uczyliśmy się jak interpretować wyniki i jaką użyteczność mają w hodowli. Na kolejnym wykładzie rozmawialiśmy o metodach doboru hodowlanego, o wyznaczaniu celów hodowlanych i o metodach doboru partnerów do rozrodu, tak by te cele osiągnąć. To kolejne rozważania na temat outbreedingu, inbreedingu, linebreedingu oraz o tworzeniu wyspecjalizowanych linii w celu utrwalenia wybranych cech w oparciu o podłoże genetyczne. Jeszcze w tym samym miesiącu odbyło się szkolenie o zarządzaniu wiedzą o chorobach i wadach uwarunkowanych genetycznie. Uczyliśmy się jak wykorzystać osiągnięcia nauki, by możliwie zminimalizować ryzyko pojawienia się tych niechcianych sytuacji w swojej hodowli. W połowie lipca chętnie posłuchałam też obszernej powtórki o genetycznym uwarunkowaniu umaszczeń u psów. Ten temat jest mi dobrze znany i brałam już udział w wielu szkoleniach na ten temat, ale jak już wspomniałam – w tym temacie ciągle wyskakują jakieś nowinki i zawsze warto poszerzyć czy nawet usystematyzować swoją wiedzę. Pod koniec sierpnia odbyło się świetne szkolenie z praktycznego wykorzystania wiedzy o dziedziczeniu umaszczeń, analizowaliśmy genotypy na różne sposoby, rozwiązywaliśmy zadania o przewidywanych umaszczeniach potomstwa, dyskutowaliśmy także o tym z jakimi umaszczeniami mogą wiązać się ewentualne problemy zdrowotne. Ostatnie szkolenie, które odbyło się zaledwie kilka tygodni temu poruszało bardzo ważne dla każdego hodowcy tematy, dotyczyło bowiem przyczyn powstawania wad wrodzonych u szczeniąt. Solidna porcja wiedzy o tym co hodowca może przewidzieć, jakie są wskazania do poszukiwań przyczyn wystąpienia jakiejś wady, ale też na co nie mamy wpływu i jak działać, gdy mimo naszej najlepszej woli coś jednak się w hodowli nie udaje.
Każde z tych szkoleń zahaczało o tematy, które nie są mi obce, było trochę powtórek, które pomagają utrwalić wiedzę, ale bez wątpienia z każdego takiego spotkania jestem w stanie wyciągnąć wiele dla siebie. Z tego powodu postanowiłam zainteresować się także webinarem, który nie dotyczył naszej rasy, ale omawiał bardzo szczegółowo temat umaszczeń, tak też zaliczyłam jeszcze wykład o umaszczeniach w rasie chihuahua. To na pewno nie ostatnie moje spotkanie z genetyką, mam jeszcze wiele planów, powoli w mojej głowie kiełkuje też pewien pomysł, którym na pewno się z Wami podzielę jeśli dojdzie do skutku. Inwestowanie czasu w poszerzanie swojej wiedzy jest dla mnie esencją odpowiedzialnego hodowcy, bo jeśli jest coś co mogę robić jeszcze lepiej, to czemu tego nie zrobić?
